ဆံုးမစာလကၤာ(၂)
ၾကားပိမ္႔ဗိုလ္လူ၊ နားစိမ္႔မူေလာ၊ ဆူဆူပရေမ၊ ျမတ္စိေႏၱတို႔၊ ပေ၀ရွည္ၾကာ၊ ေရွးဟိုခါက၊ ဂဂၤါသဲမွ်၊ ပြင္႔ကုန္
ၾက၍၊ မ်ားလွေ၀ေန ယ်အေထြကို၊ ေအာင္ေျမဘံုစံ၊ နန္းနိဗၺာန္သို႔၊ အျမန္ ေရာက္ေအာင္၊ မဂၢင္ ေဖာင္ျဖင္႔၊
ပို႔ေဆာင္ခ်ဥ္းမည္၊ တရားစည္ကို၊ေဆာ္ခ်ိမ္႔ခ်ိမ္႔၊ တသိမ္႔သိမ္႔ႏွင္႔၊ ျငိမ္႔ျငိမ္႕လိႈက္ဆူ၊ေခၚေတာ္မူ၍၊ရွင္လူခပဲ၊ ေသာက္ေသာက္လဲမွ်၊ကြ်တ္ပြဲေတာ္ၾကီး၊ခံၾကျပီးျပီ၊ရူးတိရူးကာ၊နင္တို႕မွာမူ၊၀ါသနာေျငာင္႔၊အာသာေမွာင္႔၍၊ မေျဖာင္႔အယူ၊စိတ္မျဖဴဘဲ၊အမူျငစ္ကဴ၊နင္႔မွာစု၍၊ငါးခုအာရံု၊ မစင္ပံုကို၊ခံုမင္မက္မူး၊ေလာက္ႏွယ္ရူးလ်က္၊ ဟစ္ၾကဴးေၾကြးေၾကာ္၊ျမတ္ရွင္ေတာ္တို႕၊ေခၚပါတံုျငား၊မလိုက္အားဘဲ၊ရွည္လ်ားသံသာ၊ ခုတိုင္ၾကာျပီ၊ တိုက္ တာ မိုးေျမ၊ စိန္ေရြေငြႏွင္႔၊ေျခြေရြသင္းစု၊ဘယ္တစ္ခုမွ်၊ပ်က္မႈႏွင္႔ဆိုင္၊နင္မပိုင္ဘူး၊ အခိုင္အမာ၊တစ္ငါငါႏွင္႔၊ ရွည္ၾကာစြဲဆို၊ နင္၏ကိုယ္လည္း၊ နင္လိုရာရာ၊မလိုက္ပါဘဲ၊ဘာသာ ေရာက္ရား၊သေဘာအားျဖင္႔၊ ေလးပါး ေၾကာင္းအင္၊ ျပဳစုစီရင္ေသာ္၊ ျဖစ္ခ်င္တတ္တိုင္း၊ ပ်က္ခ်င္တိုင္းပင္၊ မဆိုင္းပံုေသ၊  ျဖစ္ပ်က္ေခ်၏။သံုးေထြ သာသနာ၊ထြန္းခိုက္ခါ၀ယ္၊သမၻာျမင္႔ေမာက္၊ကံေကာင္းေထာက္၍၊တစ္ေယာက္ထူးလည္၊ျဖစ္ေပသည္ဟု၊ အတည္ ႏွလံုး၊ စြဲယူသံုးမွ၊ ျမင္႔ဆံုးျမင္႔လွ၊ ဤဘ၀၀ယ္၊ ဒုကၡ နယ္တြင္း၊  ကြ်န္စာရင္းမွ၊  လြတ္ကင္းဖို႕ငွာ၊ ေလးသစၥာကို၊ ယထာဘူတ၊သိထိုက္လွျပီ၊ေခတ္မွာလြဲ ေသြ၊ျဖစ္ရေခ်ေသာ္၊ေလးေထြပါယ္ထဲ၊ေႏွာင္ၾကိဳး
တဲ၍၊ ျမဳပ္ျမဲျမဳပ္ေအာင္၊နင္႕ကိုေဆာင္လိမ္႕၊အေမွာင္ ကိုေလ၊မိုက္ကင္းေတြကို၊စစ္ေျမအလား၊ခႏၶာငါး၌၊ သံုးပါးလကၡဏ၊မွတ္တိုင္ထူ၍၊ငါးဆူဗိုလ္မင္း၊ေဘာ္တစ္သင္းႏွင္႔၊စစ္ခင္းျပီးေသာ္၊ ေအာင္စည္ေဆာ္လ်က္၊ ျမိဳ႕ေတာ္၀င္ရန္၊တိပဌာန္ဟု၊ေလးတန္တံခါး၊ဖြင္႔ေသာအားျဖင္႔၊ရွစ္ပါးမဂၢင္၊စလြယ္ဆင္၍၊ပလႅင္သဖြယ္၊
ဖိုလ္ေလးသြယ္၌၊ စံပယ္ႏိုင္မွ၊ ခ်မ္းသာရ၍၊ဒုကၡနင္႔မွာ၊ ျငိမ္လိမ္႔သာတည္း ၊ တဏွာဘုရင္၊ နင္႔သခင္၏၊ လိုအင္လိုက္ေလ်ာ၊မိုက္သေဘာႏွင္႔၊မိုက္ေဇာေရေတြ၊ မြန္း၍ေနေသာ္၊ လိႈင္းေလျပင္းျပ၊ ပင္လယ္၀၌၊ ေမ်ာရမည္မွာ၊မလြဲရာသည္၊သစၥာျမင္မွ၊ထင္ျမင္တည္း။
သတၱ၀ါအားလံုးကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာက်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။