*ကမၻာမပ်က္ခင္တစ္လအလို*

အစ္မ၀ါ တက္ဂ္ထားတဲ႕“ကမၻာပ်က္ခါနီးတစ္လေလာက္အလို”ဆိုတဲ႕ Tag ပိုစ္ေလးကိုကြ်န္ေတာ္
ေရးသားလိုက္ပါတယ္။ကြ်န္ေတာ္တို႕ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာလူမ်ဳိးမ်ားအတြက္ကမၻာပ်က္ျခင္းနဲ႕ဆိုင္
တဲ႕ဆရာေတာ္ၾကီးတစ္ပါးေဟာၾကားေတာ္မူခဲ႕တဲ႕အေမးအေျဖပို႔စ္ေလးကိုလည္း ကြ်န္ေတာ္ဆက္
လက္တင္ေပးပါမယ္ခင္ဗ်ာ။
ျမတ္စြာဘုရားရွင္က“အေဇၨ၀ါ သုေ၀၀ါ ပရသုေ၀၀ါ”ဆိုျပီးယေန႕ေသမလား၊မနက္ျဖန္ေသမလား၊
သန္ဘက္ခါေသမလား၊ ေနာက္တစ္လေနမွေသမလား၊ ဘယ္ေန႕ေသမယ္ဆိုတာဘယ္သူသိႏိုင္မ
လဲ၊အေသကမဦးခင္ဥာဏ္ကဦးေအာင္အလုပ္လုပ္ပါဟုအေရးတၾကီးေဟာေတာ္မူခဲ႔ပါသည္။
လူတိုင္းမွာ“ေသျခင္း”ဆိုတဲ႕သေဘာတရားဟာစကၠန္႔အတြင္း မိနစ္အတြင္း၌ျဖစ္ပြားႏိုင္သည္ကိုအ
ျမဲတမ္းသတိရိွေနၾကရပါမည္၊ယင္းသတိကို “မရဏႆတိ”ဟုေခၚပါသည္၊“အျမဲတမ္းပြားမ်ားေနရ
မည္”ဟုျမတ္စြာဘုရားရွင္က မိန္႕ေတာ္မူပါ၏။ကမၻာပ်က္ခါနီး တစ္လအလိုဆိုတဲ႕ ပို႕စ္ေလးနဲ႕ပတ္
သက္၍ေသျခင္းတရားကိုရဲ၀ံ႕စြာရင္ဆိုင္သြားႏိုင္ေသာ ဇာတ္ေတာ္ေလးတစ္ပုဒ္ကိုကြ်န္ေတာ္ေဖာ္
ျပလိုက္ပါတယ္။
ဇာတ္ေတာ္ထဲမွာပါတဲ႕မိသားစုကအံၾသဖြယ္ေကာင္းလွပါသည္။ဖခင္ႏွင္႕သားၾကီးတို႕ကယာေတာ
သို႕သြား၍ ထြန္တစ္စင္းစီျဖင္႔ထြန္ေနၾကသည္၊တစ္ေနရာတြင္အဆိပ္ျပင္းေသာေျမြၾကီးကသားျဖစ္
သူကိုကိုက္လိုက္ရာေနရာတြင္“ဘိုင္း”ခနဲလဲက်သြားရေလ၏။
ဖခင္ကေျပးလာ၍ေပြ႕ထူျပီးျပဳစုရွာပါသည္၊ သို႕ေသာ္မရ၊ အဆိပ္ျပင္းလွေသာေၾကာင္႔ခ်က္ခ်င္းပင္
ေသသြားရရွာ၏၊ အေလာင္းကိုသစ္ပင္ရိပ္သို႕ယူလာျပီး သစ္ကိုင္းတို႕ျဖင္႕အုပ္ထားလိုက္သည္၊ထို႕
ေနာက္ဖခင္ကမျပီးေသးေသာယာကြက္ကိုဆက္လက္ထြန္ေန၏။
ခဏၾကာေသာအခါယာေတာအနီးမွျဖတ္သန္းသြားေသာလူၾကံဳကိုမွာလိုက္၏-“ကြ်န္ေတာ္တို႕အိမ္ကိုေျပာလိုက္စမ္းပါ၊ယေန႔တစ္ေယာက္စာသာထမင္းပို႕ပါ၊ျပီးေတာ႕လူကုန္လာ
ခဲ႕ၾကလို႕လူၾကံဳကမွာလိုက္သည္႕အတိုင္းေျပာေသာအခါ မိခင္လုပ္သူက“အဲဒါဘယ္သူကမွာလိုက္
တာလဲ”ဟုေမးျမန္းရေတာ႕၏၊ဖခင္၏နာမည္ကိုေျပာေသာအခါ“ေၾသာ္...ငါ႕သားၾကီးမရိွေတာ႕ဘူး
ကိုး”ဟုသိပါေတာ႕၏။
ထမင္းဟင္းမ်ားက်က္ေသာအခါတစ္ေယာက္စာယူခဲ႕၍မိခင္ၾကီးကသမီး၊ေခြ်းမ၊အိမ္ေဖာ္မကေလး
တို႕ကိုအက်ဴိးအေၾကာင္းေျပာျပျပီးယာေတာသို႕အတူတကြလာခဲ႕ၾကသည္။
ယာေတာတြင္းသစ္ပင္ရိပ္၌ေသသူ၏ရုပ္အေလာင္းကိုေတြ႕ၾကရ၏၊ကိုယ္စီကိုယ္ငမ်က္ႏွာကေလး
မ်ားညိႈိးငယ္ၾကရံုမွအပမည္သူမွ်မငိုၾကေပ။
ဖခင္ လုပ္သူထမင္းစားျပီးေသာအခါ သစ္ကိုင္းေျခာက္တို႕ကိုစု၍ရုပ္အေလာင္းကို၀ိုင္းအံုမီးသျဂိၤဳဟ္
ၾကသည္၊မျမဲျခင္းသေဘာတရားတို႕ကိုႏွလံုးသြင္း၍မည္သူမွ်မငိုၾကေပ။
ဤသေဘာတရားသည ္ေလာက၌ ထူးဆန္းလြန္းေန၏၊ သိၾကားမင္း၏ ပ႑ဳကမၺလာအထိသြား၍
တင္းေလသည္၊ထို႕ေၾကာင္႕သိၾကားမင္း ကိုယ္တိုင္ဆင္းလာစံုစမ္းရေလ၏။မငိုဘဲမီးရိႈ႕ေနၾကေသာ
မိသားစုကိုသြား၍ေတြ႕ေလသည္၊အဘိုးအိုဟန္ေဆာင္၍ေမးျမန္း၏-
“အဲဒါဘာလုပ္ေနၾကတာလဲဗ်”
“ေသသူကိုမီးသျဂိဳၤဟ္ေနၾကတာပါ”
“ဟုတ္-မထင္ပါဘူး၊ခင္ဗ်ားတို႕ဟာ သမင္တို႕ ဂ်ီတို႕ ယုန္တို႕ကိုဖုတ္ေနၾကတာထင္ပါရဲ႕”
“မဟုတ္ပါဘူး၊လူသားတစ္ေယာက္ကိုမီးသျဂၤိဟ္ေနၾကတာပါ”
“လူသားဆိုရင္ခင္ဗ်ားတို႕ငိုၾကမွာေပါ႔ဗ်၊အခုေတာ႕တစ္ေယာက္ကမွမငိုၾကဘဲဟာ၊ေဆြမေတာ္မ်ဳိးမ
ေတာ္တဲ႕လူမို႕လို႕လား”
“မဟုတ္ပါဘူး၊ေတာ္ပါတယ္၊ကြ်န္ေတာ္တို႕သားပါ”
“ေၾသာ္...ေမြးစားသားလား၊ဒါေၾကာင္႕မငိုဘဲေနႏိုင္ၾကတာထင္ပါရဲ႕”
“မဟုတ္ပါဘူး၊ကြ်န္ေတာ္ကအေဖရင္းပါ၊ေဟာဒါက အေမအရင္းပါ၊ ရင္နဲ႕လြယ္ျပီးေမြးထားတဲ႕သား
ပါ”
“ႏို႕ခင္ဗ်ားတို႕ဘာလို႕မငိုၾကတာလဲ”
“ကြ်န္ေတာ္တို႕ငိုလို႕ျပန္ျပီးအသက္ရွင္လာမယ္ဆိုရင္ေတာ႕လဲအဟုတ္သားေပါ႔ဗ်ာ”
“ဒါျဖင္႕ဒီအေမလုပ္တဲ႕သူကေရာဘာလို႕မငိုတာလဲ”
“ကြ်န္မဟားဒီသားကို“လာပါ”လို႕ေခၚတာမဟုတ္ဘူး၊မေခၚဘဲနဲ႕ကြ်န္မရင္ထဲကိုေရာက္လာတာ၊အ
ခုက်ေတာ႕လဲ“သြားပါ”လို႕ကြ်န္မကႏွင္တာမဟုတ္ဘူး၊မႏွင္ဘဲနဲ႕သြားတာအဲဒါေၾကာင္႕...”
“ေၾသာ္ဒီဘက္ကသူငယ္မကဘာေတာ္တံုး”
“ႏွမကေလးအရင္းေခါက္ေခါက္ပါ”
“ႏို႕သူကေရာဘာလို႕မငိုတာလဲ၊မခ်စ္လို႕လား”
“မခ်စ္လို႕မဟုတ္ပါ၊ ကြ်န္မ အစ္ကိုၾကီးကိုခ်စ္ပါတယ္၊ ငိုေနျခင္းျဖင္႔အက်ဳိးမရိွပါက်န္ရစ္တဲ႕သူေတြ
ႏြမ္းရိရံုမွ်သာျဖစ္ပါမယ္...”
“ေၾသာ္...ဟိုဘက္ကသူငယ္မကေရာ...”
“အဲဒါကေသသူရဲ႕ဇနီးေလးပါ...”
“ႏို႕ဘာလို႕မငိုတာလဲ၊ ခင္ပြန္းက မင္႕အေပၚႏိုင္႕ထက ္စီးနင္းဆက္ဆံလြန္းလို႕လား၊ခဏခဏရိုက္
လို႕လားမခ်စ္လို႕မျမတ္ႏိုးလုိ႕လား...”
“အဲဒါေတြတစ္ခုမွ်မဟုတ္ပါ၊ကြ်န္မခင္ပြန္းအေပၚကြ်န္မကသိပ္ျပီးျမတ္ႏိုးပါတယ္၊ခင္ပြန္းကလဲကြ်န္
မအေပၚသိပ္ျပီးၾကင္နာတယ္၊ငိုေနျခင္းျဖင္႔အက်ဳိးမရိွတဲ႕အျပင္မနာလိုသူတို႕အတြက္သေဘာက်စ
ရာေတာင္ျဖစ္သြားႏိုင္ပါေသးတယ္၊အဲဒါေၾကာင္႕မငိုတာပါ...”
“ဟိုဘက္ကသူငယ္မေလးကေရာဘာေတာ္သလဲ...”
“ေၾသာ္...အဲဒါေလးကလ ဲအိမ္သားတစ္ဦးပါပဲ၊ အိမ္မွာ အကူအညီ (ေမြးခ်င္းအရင္းပမာ)အေဖာ္က
ေလးပါ...”
“ဒီလိုဆို...မင္းကေရာဘာလို႕မငိုတာလဲ၊မင္႕အရွင္သခင္ကမင္းကိုခဏခဏႏွိပ္စက္လြန္းလို႕လား၊
ရိုက္လြန္းလို႕လား...”
“မဟုတ္ပါ၊ကြ်န္မရဲ႕အရွင္သခင္ကသိပ္ျပီးသေဘာေကာင္းပါတယ္၊စာနာတတ္ပါတယ္၊ငဲ႕ညွာတတ္
ပါတယ္၊သနားတတ္ပါတယ္၊ကြ်န္မရဲ႕အရွင္သခင္ဟာ(ေျမြေရလဲသလို)ဒီဘ၀ကေနဟိုဘက္ဘ၀ကို
ုေျပာင္းျခင္းမွ်သာျဖစ္လို႕မငိုဘဲေနတာပါ...”
ထုိအခါလူအိုၾကီးက“ေနစမ္းပါအံုးဗ်။ခင္ဗ်ားတို႕မိသားစုေတြဟာဒီလိုမငိုဘဲေနႏိုင္တာဘယ္လိုက်င္႕
သံုးထားၾကလို႕လဲဗ်...ဟူ၍ေမးပါေတာ႕သတတ္၊ ထုိအခါ အိမ္ေထာင္ဦးစီးဖခင္လုပ္သူကရွင္းျပရ
ေတာ႕သည္။
“ကြ်န္ေတာ္တို႕မိသားစု(၆)ဦးစလံုး(မရဏႆတိ)ဆိုတဲ႕ေသျခင္းသေဘာတရားကိုအျမဲတမ္းႏွလံုး
သြင္းေနၾကပါတယ္၊အဲဒီအစြမ္းေၾကာင္႔မငိုဘဲေနႏိုင္ၾကတာပါ...
”ထိုအခါလူအိုၾကီးပံု“ဖ်က္ကနဲေပ်ာက္သြားျပိးထိုေနရာတြင္ပင္“ထပ္”ခနဲသိၾကားမင္းၾကီးအသြင္ေပၚ
ေပါက္လာေတာ႕၏။မိသားစုမ်ားလည္းအံ႕အားသင္႕သြားၾကသည္၊ထိုအခ်ိန္တြင္သိၾကားမင္းၾကီးက
ထိုမိသားစုကိုခ်ီးကဴးျပီးလွ်င္“ဒီအတုိင္းဆက္လက္က်င္႕သံုးသြားၾကပါ”လို႕တိုက္တြန္းမွာၾကားသြား
ပါသည္။အထက္ေဖာ္ျပပါဇာတ္ေတာ္ေလးမွမိသားစု(၆)ေယာက္သည္ျမတ္စြာဘုရားရွင္ေဟာၾကား
ေတာ္မူခဲ႕ေသာ မရဏသတိကို အစဥ္ပြားမ်ားေနေသာေၾကာင္႕ ေသျခင္းတရားနဲ႕ရင္ဆိုင္ရေသာ္
လည္း တုန္လႈပ္ျခင္းမရိွဘဲရင္ဆိုင္သြားႏိုင္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ကြ်န္ေတာ္တို႕သည္လည္းအဲဒီ မိသားစု
လိုက်င္႕ၾကံႏိုင္ရင္ ကမၻာပ်က္တာ တစ္လၾကာမွမဟုတ္ပါဘူး၊ ခုခ်က္ခ်င္းပ်က္သြားေတာင္ရင္ဆိုင္
သြားႏိုင္မွာျဖစ္ပါတယ္။ဒါေပမယ္႕ပုထုဇဥ္လူသားေတြဟာ-
(၁)ဇာတိမဒ=ဇာတ္ကိုစြဲ၍မာန္တက္ျခင္း။
(၂)ေဂါတၴမဒ=မ်ဳိးႏြယ္ကိုစြဲ၍မာန္တက္ျခင္း။
(၃)သိပၸမဒ=အတတ္ပညာကုိစြဲ၍မာန္တက္ျခင္း။
(၄)အာေရာဂ်ဒ=အနာေရာဂါကင္းမႈကိုစြဲ၍မာန္တက္ျခင္း။
(၅)ေယာဗၺမဒ=အရြယ္ႏုပ်ဳိျခင္းကိုစြဲ၍မာန္တက္ျခင္း။
(၆)ဇီ၀ိတမဒ=အသက္ရွည္ျခင္းကိုစြဲ၍မာန္တက္ျခင္း။
(၇)၀ဏၰရူပမဒ=အဆင္းလွျခင္းကိုစြဲ၍မာန္တက္ျခင္း။
(၈)ေသာဘဂၢမဒ=ေဘာဂေပါၾကြယ္တင္႕တယ္မူမ်ဳိးကိုစြဲ၍မာန္တက္ျခင္း။
(၉)ပရိ၀ါရမဒ=ေက်ာ္ေစာသတင္းျခံရံမ်ားျခင္းကိုစြဲ၍မာန္တက္ျခင္း။
ဆိုတဲ႕မာန္ေတြမွာရစ္ေနရင္ေတာ႕ေသျခင္းတရားမဆိုထားဘိကမၻာပ်က္တာေတာင္ရင္ဆိုင္ႏိုင္မွာ
မဟုတ္ပါဘူး။မာန္ရစ္ျပီးေသမွာကိုေမ႔ေနၾကရင္ေတာ႕ျဖင္႔ကိုယ္ျပဳသည္႕ကံကိုယ္ထံျပန္လာမွာမလြဲ
ဧကန္ျဖစ္ပါတယ္။၎မာန္တက္ျခင္းမ်ားကိုလည္း ျမတ္စြာဘုရားရွင္က ေရွာင္ရွားရမည္ဟုေဟာ
ၾကားေတာ္မူခဲ႕႔သည္။
မွီးျငမ္း-မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး(တစ္ဘ၀သာသနာစာအုပ္မွ)*********************************************
အစ္မ၀ါေရ ေမးခြန္းေတြကိုေျဖေတာ႕မယ္ေနာ္။ကြ်န္ေတာ္လည္းပုထုဇဥ္လူသားတစ္ေယာက္ျဖစ္
တဲ႕အတြက္ပုထုဇဥ္ေတြခံစားသလိုဘဲခံစားရမွာပါပဲဗ်ာ။
၁) ဘယ္သူေတြနဲ႕ရိွေနခ်င္လဲ...
ကဲ...မိသားစုနဲ႕ရိွေနခ်င္တယ္လို႕ေျဖႏိုင္ေပမယ္႕တကယ္တမ္းက်ေတာ႕မိသားစုကလည္းေသရင္
ကိုယ္ေနာက္ပါမွာမဟုတ္တဲ႕အတြက္ကိုယ္ေနာက္ပါႏိုင္တဲ႕သရဏဂံုသံုးပါး၊သတိတရားလက္လြတ္
မသြားႏိုင္ေအာင္ေဟာေျပာေပးႏိုင္တဲ႕သူႏွင္႔ေသျခင္းတရားကိုရင္ဆိုင္သြားႏိုင္တဲ႕မိသားစုနဲ႕အတူ
ရိွေနခ်င္ပါတယ္။
(၂) ဘာေတြခံစားေနရလဲ...
ေအာ္...ငါရခဲလွတဲ႕လူ႕ဘ၀မွာ ဘာမွမလုပ္ရေသးခင္ ေသရေတာ႕မယ္ဆိုတာကိုေတြးျပီး၀မ္းနည္း
စြာခံစားမိပါတယ္။
(၃) ဘာေတြျပင္ဆင္ထားမလဲ...
ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာ၀င္တစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ႕အတြက္အနိမ္႔ဆံုးအဆင္႕စူဠေသာတာပန္ဆင္႕အထိ
ေရာက္ေအာင္ေတာ႕ျပင္ဆင္မိမွာျဖစ္ပါတယ္။
(၄) ၀မ္းနည္းမိမွာက...
ခုထိငါဘာမွမလုပ္ရေသးပါလား၊ဘာမွမသိေသးပါလားေတြးျပီး၀မ္းနည္းမိမွာအမွန္ဘဲ။
(၅) ေၾကာက္လန္႕မိတာက...
ငါေသသြားရင္ အယူ၀ါဒလြဲမွားေနတဲ႕ေနရာေတြ၊ ရတနာျမတ္သံုးပါးနဲ႕မိဘ၊ဆရာကိုမရိုေသတဲ႔ေန
ရာေတြ၊တရားမရႏိုင္တဲ႕ေနရာေတြကိုေရာက္သြားမွာေၾကာက္လန္႕မိပါတယ္။
(၆) ေဆာင္ထားခ်င္တာ...
ျမတ္စြာဘုရားေဟာၾကားခဲ႕တဲ႕ ”အပၸာမာေဒန သမၸာေဒထ”တရားကို လက္ကိုင္ထားရျပီးေဆာင္
ထားရမွာျဖစ္ပါတယ္။
(၇) ဘာေတြေရးမိမလဲ...ပုထုဇဥ္ျဖစ္တဲ႕အတြက္ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ေတာင္မလြတ္ႏိုင္ေသးတာသူမ်ားအတြက္ဘာမွေရးမိမွာမ
ဟုတ္ပါဘူးဗ်ာ။
(ဂ) ေတြးမိေတြးရာ...ငါတို႕ၾကိဳးစားခဲ႕တဲ႕ရာထူး၊စည္းစိမ္၊ဂုဏ္ပကာသနေတြကခုေတာ႕လဲဘာမွမဟုတ္ပါလားလို႕ေတြး
မိမွာျဖစ္ပါတယ္။
(၉) ဂုဏ္ယူခ်င္တာက...ျမတ္စြာဘုရားရွင္ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ႕တဲ႕တရားေတာ္မ်ားကိုၾကားနာခြင္႕ရတဲ႕ကမၻာမွာရခဲလွတဲ႕
လူ႕ဘ၀ကိုရခဲ႕တာပါလားလို႕ဂုဏ္ယူမိပါတယ္။
(၁၀) ရွာၾကံေျဖသိမ္႕မိတာက...
ေအာ္...ငါအလံုးစံုလြတ္ေျမာက္တဲ႕မဂ္ဖိုလ္နိဗၺာန္ကိုမရခဲ႕ေပမယ္႕ဒါန၊သီလ၊ဘာ၀နာမ်ဳိးေစ႕ေလး
ေတြကိုစိုက္ပ်ဳိးခဲ႔ပါလားလို႕ေျဖသိမ္႔မိမွာပါဘဲခင္ဗ်ာ။
(၁၁) က်ဴးရင္႔ခ်င္တဲ႕ဥဒါန္း..
ငါဟာျမတ္္စြာဘုရားရွင္ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ႕တဲ႕ တရားေတာ္မ်ားကို နာၾကားရျပီး မိဘေက်းဇူးကို
ျမတ္စြာဘုရားရွင္လိုအေက်မဟုတ္ေပမယ္႕ထိုက္သင္႕သေလာက္ဆပ္ႏိုင္ခဲ႕ပါလား၊ငါေၾကာင္႔ငါ႕မိ
ဘေတြစိတ္ညစ္ျပီးမ်က္ရည္မက်ခဲ႕ရပါလား၊မိဘေတြစိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ထားႏိုင္ခဲ႔ပါလားလို႕...
ဒါေၾကာင္႕ငါေသရတာျမတ္ပါတယ္လို႕ေျပာခ်င္ပါတယ္။

ျပန္လည္ Tag ခ်င္တာေတာ႕-

၁။ ဆရာေတာ္ဦးေကာ၀ိဒ

၂။ ဓမၼသုခ

၃။ အစ္မေရြျပည္သူ

၄။ အစ္မအိမ္႔ခ်မ္းေျမ႕

၅။ ညီမိုးစက္အိမ္

္၆။ မ(အနမ္း)

၇။ ၀ိုင္း

ကြ်န္ေတာ္တို႕ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာအတြက္ေတာ႕ ၂၀၁၂ ဆိုတာမျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။

ဒါေပမယ္႕ကမၻာပ်က္ဖို႕တစ္လအလိုမွာ ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမတို႕ဘာေတြျပင္ဆင္ၾကမလဲလို႕သိခ်င္

လို႕ျပန္ Tag လိုက္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ေရးဖုိ႕ မအားလပ္ရင္လည္းအခ်ိန္ရမွေရးေပးနိုင္ပါေၾကာင္းခင္

ဗ်ာ။
အစ္မ၀ါနဲ႕တကြဓမၼမိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလံုးကြ်န္ေတာ္လည္းမအားတဲ႕ၾကားကတတ္ႏိုင္သ
ေလာက္ၾကိဳးစား၍ျပန္ျပီးတက္ဂ္ထားပါတယ္။
အားလံုးေက်နပ္ႏိုင္ပါေစ။အမွားပါရင္လည္းနားလည္ေပးၾကပါ။
မရဏသတိေလးကိုပြားမ်ားႏိုင္ၾကပါေစ။